De laatste zorg doe ik met heel mijn hart. Het is niet zo dat ik het als werk zie, maar meer een roeping. Ik kan ook helemaal opgaan in het verzorgen, zie het als een ritueel en een mooi eerbetoon aan de overledene. Het is het laatste wat je vaak voor iemand nog kan doen.
Ik neem alle tijd en vind het prettig wanneer de nabestaanden bij de laatste verzorging aanwezig zijn en eventueel me willen helpen. Samen de laatste zorg verlenen is een heel waardevol moment. Herinneringen komen naar boven en mooie verhalen worden verteld. Ik leer hierdoor de overledene kennen en dit is bijzonder. Ik praat vaak met de overledene, vertel wat ik ga doen en vraag soms om een beetje hulp, zodat ik iemand mooi kan maken en het kleden bv wat makkelijker gaat, klinkt dit gek?! Misschien maar voor mij is het heel natuurlijk. Ik verzorg alsof diegene er nog is en voor mij voelt dit ook zo. Samen maken we zo een begin voor een passend afscheid en is het vaak de eerste stap in het rouwproces.
